Ik kan me best wel eens sterk voelen. Alsof ik de wereld aan kan. Vrolijk. Gematigd blij met mezelf. Alsof het net een paar nachtjes langer heeft gevroren. Alsof het ijs waarop ik loop net iets dikker is.
Maar meestal loop ik op dun ijs. Zeg ik iets heel doms tegen iemand, dan kraakt het al onder mijn voeten. Zegt iemand iets heel doms tegen mij, dan lig ik in het water.
Is ook lastig, als je vooral van de lente en de zomer houdt, maar wel dik ijs onder je voeten wil.