‘Ja maar, het verleden heeft je wel gemaakt tot wie je nu bent!’
Ik doe mijn best te accepteren wie ik ben, maar blij ben ik er niet per se mee.
Zullen we ophouden met doen alsof je altijd sterker uit wat voor strijd dan ook komt? En dat je dan altijd blij moet zijn met wat je hebt meegemaakt omdat je er van geleerd hebt?
Alsof wie je nu bent geworden, een betere versie van jezelf is dan als je niet door alle shit hebt moeten gaan.
Vast in sommige gevallen waar, maar zeker niet in alle.
Gewoon niet doen.