De hulpverlener die ik al zes jaar had ging weg en wilde me overdragen aan een ander. Ik wilde dat niet, maar ze bleef zeggen dat ze het verstandiger vond. Ik wilde niet lastig zijn, dus ik ging na een tijd ‘nee’ zeggen akkoord.
Na twee heel vervelende gesprekken met de nieuwe hulpverlener zei ik dat ik wilde stoppen.
Haar reactie was: ‘Dat wil ik eerst overleggen met je psycholoog!’.
Toen ik twee weken later weer een afspraak met haar had, zei ze: ‘Ik hoorde van je psycholoog dat je wilt stoppen?’
Ik was even met stomheid geslagen, maar vertelde haar dat ik om reden A, B en C niet meer verder wilde.
Toen ik mijn oude hulpverlener weer sprak, vertelde ze me dat de nieuwe hulpverlener haar had gebeld en had gezegd dat ze vermoedde dat ik wilde stoppen om reden D.
Zo blij dat ik niet met haar door ging!
Overbodig natuurlijk, maar zelfs ìk vind het ongeloofwaardig klinken dus ik zeg het er maar even bij: true story!